ونگوگ در نامه ای به برادرش تئو در سپتامبر ۱۸۸۸ نوشت: هیچ هنری در تمام جهان بزرگتر و حقیقی تر از عشق به مردم نیست.

این بیست بانوی هنرمند ایرانی به "هنر" ، ارزش بزرگ بودن و حقیقی بودن بخشیدند. با عشق در کنار مردم خود ماندند و از ارزش هنر در جامعه خود دفاع کردند.

هیچ هنرمند حقیقی ، هرگز جهان را آنگونه که هست نپذیرفته است. زیرا لحظه ای که هنرمندی بپذیرد که چنین کند دیگر هنرمند نخواهد بود.

جهان هرگز تغییر نخواهد کرد مگر آنکه ما بار سنگین مسئولیت این تغییر را بر دوش خود بپذیریم‌ و هنرمند می داند که این وظیفه گاهی همان صلیبی است که او با باید با شهامت بر دوش کشد تا والاترین اثر هنری زندگی خود را بر صلیب و در برابر چشمان مردمی که دوستشان داشته است خلق کند.

ویکتور هوگو زمانی نوشت بزرگترین وظیفه هنرمند نخست این است که دردهای جامعه خود را در آثار هنری خود آشکار سازد و در گام بعد خود و هنر خود را به آن نمادی از "امید" بدل سازد که جامعه بتواند در آن فردایی بهتر را ببیند.

روز جهانی هنرمند گرامی باد 🪷

#ما_به_شما_افتخار_میکنیم

آیدین آرتا