تنها کسی شایسته ی رنج های خویش است که در برابر آنها ایستاده باشد.
اگر در زندگی رنجی نبریم چگونه می‌توانیم دریابیم چه کسی هستیم و چه توانایی ها و قابلیت هایی داریم؟

اگر به گذشته ی خود بنگریم ، هر آنچه از خود تعریف میکنیم و آن‌چه بدان افتخار می‌کنیم که امروز ما را ساخته است، از رنج های ماست و اگر بر آن چیزی که از ابتدا تا کنون بر بشر گذشته است نیز بنگریم ، خواهیم دید هر آنچه ساخته شده از رنج بوده است .

رنج به ما این امکان را می‌دهد در برابر مساله ای که با آن مواجه شدیم، خود را گسترش دهیم و توانایی های خود را کشف کنیم.
رنج قله ای است که ما در طول زندگی از آن بالا می‌رویم تا بتوانیم از بالای آن قله و بر فراز چشم اندازی گسترده تر به زندگی بنگریم.

سنکا، فیلسوف رواقی، زمانی نوشت :
"هیچ الماسی بدون صیقل به شفافیت و درخشش نخواهد رسید همانگونه که هیچ انسانی بدون رنج تعالی نخواهد یافت."

آیدین آرتا