ققنوس نمادی است از فردیتی که زیستن در راه حقیقت را برمی گزیند و داوطلبانه رنج سوختن در مسیر راستی را به جان می خرد و در پایان راه بر فراز آشیان پرشکوه رنج خود، رو به نور و راستی می ایستد و زیباترین آواز خود را می خواند و می داند که سوختن او با نور راستی ، سوختن به آتشی از درون است و تنها پس از این مرگ است که باززایش خويشتنی بزرگتر و برتر تجلی می یابد.

آیدین آرتا