می پرسید با این همه سوگ، دور یا نزدیک به خانه چه باید کرد

می پرسید با این همه سوگ، دور یا نزدیک به خانه چه باید کرد؟ این سوال جواب آسانی ندارد ولی سوال دیگری هست که جواب آن را در قلب خود می دانیم.

چه نباید کرد؟ هرچه می کنید، سکوت نکنید. سکوت نکنید. سکوت نکنید! سکوت همیشه به جانیان کمک کرده ولی به قربانیان جنایت هرگز!

اگر حقیقتی را می دانید. آن را روایت کنید. اگر کسی را و خانواده ای را می شناسید که سوگوارند. عزیزی در بند دارند و یا آسیب دیده اند. داستان آنها را روایت کنید. حقیقت را روایت کنید.

تصور نکنید روایت شما ارزشی و تاثیری در برابر این همه رنج و سوگ ندارد. اگر نداشت آنها همه امکانات خود را صرف ساخت و جعل روایت نمی کردند. آنچه رخ داده است اگر روایت نشود گویی هرگز نبوده است و در خلا روایت آن حقیقت، روایت دروغ، ذهن ها و برگ های تاریخ را پر خواهد کرد.

آنها خوب می دانند که کسی که روایت گذشته را در کنترل داشته باشد، آینده را در کنترل خود خواهد داشت، و آنکه روایت امروز را کنترل کند، روایت گذشته را نیز از آن خود خواهد کرد.

به هر زبانی که می توانید برای تمام مردمان دنیا روایت کنید. هر رنجی را می توان معنا بخش کرد اگر داستان آن رنج روایت شود.
معنای مشترک از روایت ها و داستان های مشترک خلق می شود.