در اندیشه افلاطونی انسان متعلق به جهان فرم ها و ایده آل هاست و لوگوس ، بارقه ی آن نور و حقیقت در وجود انسان است.
 انسان با ورود به غار محسوسات یا همان جهان مادی ، جهان فرم‌ها را فراموش می کند اما می‌تواند به کمک آن بارقه ی نوری که در درون دارد و با به یاد آوردن دوباره جهان فرم‌ها و صعود به آنها خویش را آزاد کند و‌ این هدف و معنای زندگی انسان است.

هدف فلسفه افلاطونی این است که به هر یک از ما نشان دهد هدف و حقیقتی در زندگی وجود دارد که بزرگتر و والاتر از ماست و می‌تواند به زندگی هر یک از ما معنا ببخشد و ما را در تحقق جهانی بهتر یاری کند.

آیدین آرتا