بسیاری از زنان می اندیشند که در حال پیشرفت در جهان امروز هستند ولی حقیقت این است که این قدرت ظاهری زنانه همچنان با دستان نامرئی مردانگی به حرکت در می آیند و در جهانی که روح سخت مردانه بر تمامیت آن غالب است ،پیشرفت زن چیزی جز پذیرش بیشتر غلبه مردانگی بر روح و روش زندگی او در پارادایمی مردانه نیست و از همین روست که حتی زن موفق در جهان امروز غمگین است و روح خود را در زنجیر می یابد .

وقتی روح زنانه و ارزش‌های آن سرکوب شده و به ناخودآگاه رانده میشود ،تبدیل به سایه جمعی جامعه می‌شود و این سایه به دنبال کسب قدرت، شکلی از فمینیسم را پدید می‌آورد که با روش‌های پدرسالارانه و با تکیه بر ارزش های مردانگی نامتوازن به دنبال کسب قدرت خواهد بود.

هر زنی که خود مردانه تر گردد، در نهایت مردان و زنانی را پرورش می دهد که گسسته تر از احساسات،خلاقیت و شهود درونی خود و در عمل تجسمی کامل تر از غلبه آنیموس خواهند بود در حالی که جهان امروز بیش از هر زمان به انسانهایی خلاق تر،عمیق تر و در پیوندی محکم تر با سرچشمه های زایش جهان درون خود و بهره مند تر از تعادلی درونی برای پیشرفت آگاهی متعادل جهانی نیازمند است.

آیدین آرتا