به باور رولو می مقاومت آنگاه که چون اراده ای عاشقانه در جهان تجلی می یابد ، ما را از انفعال و ایستایی باز می گیرد و می تواند بخش هایی بزرگ از جامعه را به حرکت در آورد.

بیان ساده آن در شرایط امروز جامعه ما این است که آن کس که از کودک کار دست گیری می کند، به هم وطن عشق می ورزد، به اقلیت های جامعه صدا می بخشد، برای شرافت و آزادی هم وطنش می ایستد و عاشقانه جامعه ای را که پس از استبداد باید فرا برسد امروز زندگی می کند، اراده را چون عشق در جامعه خود به جریان می اندازد. او در آنچه نفی می کند متوقف نمی شود، بلکه جهانی بهتر را خلق می کند. به باور من این درد بزرگ بسیاری از تحول خواهان در جامعه ماست که تنها خود را در ایده مقاومت و بر اندازی حل کرده اند که نمی بینند که اندک اندک خود به ‌آنچیزی گره می خورند که برای نفی آن برخاسته اند.

ما تنها با اراده ای عاشقانه از این پیچ دشوار تاریخ عبور خواهیم کرد.