استفاده از نیروی کهن الگوی کیمیاگر، برای دعوت از ذهن در عمیق‌ترین ساختار خود برای رهایی خویشتن خویش ماست.

هدف کیمیاگری در ظاهر به خلوص رساندن و رها ساختن ماده برتر/طلا،که در ماده ای ناخالص زندانی شده و در بیان روانشناسانه ی آن زر ساختن مس وجود و رها ساختن آن خویشتن برتری ست که در درون هر انسانی وجود دارد.

هیچ راه ثابتی برای شروع این فرایند وجود ندارد زیرا نحوه ی انجام آن کاملا بستگی به نقطه شروع ما دارد و این نقطه ی شروع برای فرد فرد ما متفاوت است.
این فرایند در سراسر زندگی ما دنبال میشود ولی همزمان ما کیمیاگری های کوچکتر خود را هر روز در این مسیر انجام میدهیم؛آنگاه که در یک رابطه ی مخرب،یک شغل ،یک روش زندگی یا یک روش تفکر گرفتار آمده ایم و نمیتوانیم خارج شویم این احساس را داریم که روح ما به دام افتاده و آزاد نیست و کار کیمیاگری آزادسازی روح از این نقاط است.
ماده اولیه هرچه باشد و فرایند به هر شکلی صورت پذیرد هدف نهایی همیشه یکی است؛ رها سازی روح از زنجیر و ما این فرایند را ادامه میدهیم تا سرانجام روح حقیقی ما باززاده و با ما متحد شود و این اتحاد به معنای دستیابی به خویشتن خویش ماست.

آیدین آرتا