ادامه:

ما خود را با دیگران تجربه می کنیم و گسترش می بخشیم. ما مرزهای جدیدی از کسی که می توانیم باشیم را با آنچه یاد می گیریم کشف می کنیم و در می یابیم که خود حقیقی ما، آن ناپیدایی که بی حرکت و بی زمان در مرکز تمام تجربه های انسانی ما از کودکی نشسته است و به بیرون می نگرد ، نه آنکسی است که پیروز می شود و نه آنکه شکست می خورد و نه آنکه با موجهای حوادث زندگی به سرزمینهای ناشناخته کشیده می شود. خود حقیقی ما پیوستاری است که تمام تجربه های ما را در گستره زمان به هم می پیوندد و در گذر سالها به خود تصویری واضح تر می بخشد.

سالها طول می کشد تا بتوانیم نور درون خود را تمرکز بخشیم و فردیت خود را، آتش معنا بخش زندگی خود را برفروزیم. سالها طول می کشد تا دریابیم همه آنچه در زندگی بزرگ است از جمله خود ما از آغاز بزرگ نیستند بلکه از تحول چیزهای کوچک زندگی بزرگی می یابند. زیباترین و قابل احترام ترین انسانها کسانی هستند که می دانند چگونه چیزهای کوچک زندگی را به زیبایی هایی بزرگ تعالی بخشند.

کسانی که به خود اجازه می دهند رنج دوست داشتن و خطر دوست داشته شدن را بپذیرند زیرا می دانند که ما همیشه بخشی از وجود خود را در احساسات دیگران می یابیم. کسانی که بی هراس برصفحه زندگی می نویسند و بی حسرت آنچه را که نوشته اند پاک می کنند زیرا می دانند که حتی اگر همه آنچه می نویسند هرگز خواند نشود، ولی باز آنها تمام داستان زندگی خود را گفته اند.

آیدین آرتا