تولد ژوکر از آرتور یادآور تلخی است از تمام جوامع و دولتها و دولتمردانی که با بی تفاوتی به ارزش انسانها در جامعه خود، جامعه و مردم خود را به سوی یتیم شدن رانده اند. جامعه و مردمانی که حس عمیق دیده نشدن ، تنها ماندن و تحقیر شدن سرانجام حسی عمیق از بی پناهی و یتیم بودن را در آنها پدید می آورد که خیلی زود به رنجش و سپس خشمی فرو خورده بدل می شود که آن را نخست به سوی خود و دیگران و سرانجام به سوی جامعه و ساختارهای اجتماعی خود معطوف خواهند کرد. ممکن است یک جامعه یتیم شده بترسد وعمیقا احساس ضعف و تحقیر کند، ولی این احساس ضعف و ترس هیچ چیز از رنجشی که در زیر پوست این جامعه جریان دارد و ظرفیت پیوسته تبدیل به خشم و ویرانگری را در خود خواهد داشت نخواهد کاست و چگونه ممکن است ازسرانگشتان چنین جامعه ای شکوفه بروید وقتی رنج و خشم در قلب این جامعه و مردمی که نمایندگان ارزشهای بنیادین آنند دوزخی آفریده است؟
آیدین آرتا