سیمرغ نشانی باستانی در فرهنگ و ادبیات ایران زمین و تجلی تصویری فرزانش جاودان است، سیمرغ سمبل آگاهی و تمامیت است.

سیمرغ نشانی باستانی در فرهنگ و ادبیات ایران زمین و تجلی تصویری فرزانش جاودان است، سیمرغ سمبل آگاهی و تمامیت است.
برای درک جایگاه سیمرغ در باززایش و درس هایی که از او می توانیم بیاموزیم، باید ابتدا هدهد را درک کنیم چرا که شروع سفر به سمت سیمرغ با هدهد است.
در داستان هدهد و مرغان، عطار شرح داستان مرغانی را می دهد که در پی شاه مرغان هستند تا به سوی بزرگی راهبرشان باشد، بی خبر از آنکه هر یک در وجود خود سیمرغی پنهان دارند.
هدهد مرغ خردمند، به ایشان نوید می دهد که سیمرغ شاه مرغان، در پس کوه قاف خانه دارد و همزمان مرغان را هشدار می دهد که رسیدن به کوه قاف بسیار پر خطر و طاقت فرساست. مرغانی که ابتدا خود را مشتاق نشان داده بودند در ادامه هریک بهانه ای برای نرفتن می آورند. این پرندگان هر یک سمبل یکی از ویژگی ها و ضعف های انسانی هستند.

هدهد همان جایگاه قهرمانانه ای را دارد که بدون آن شروع سفر ممکن نخواهد بود. او به خویشتن باور دارد و با اعتماد به خویش اطمینان دارد که لایق سفر به سمت سیمرغ است.

مرغان با هدایت هدهد، هفت وادی عشق را طی می کنند و در پایان از هزاران فقط سی مرغ باقی می مانند و هر یک از آنها در فردیت خودش به یک سیمرغ تبدیل می شود.

لینک دسترسی به ویدئو از کانال یوتیوب "گام هایی در روشنایی":

https://youtu.be/lIefv_ajmDA