سوگ همان عشق است
که راهش را به خانه نمی یابد
می گرید، می رقصد، از پای می افتد،
بر می خیزد، مشتهایش را گره می کند،
و ادامه می دهد.
بی قرار خانه ای که می داند دیگر نیست...

صد روز گذشت....

و ما عاشقان بی خانه،
دیگر می دانیم که دردناک ترین خاطره ها
 گاهی می توانند شادترین لحظات گذشته باشند.