سپیده رشنو روز شنبه باید خود را به زندان اوین به جرم داشتن این مدارک جرم تحویل دهد. چهار سال زندان، مجازات داشتن مو و پنهان نکردن آن است. هر زن ایرانی مدرک جرمی با خود دارد که تنها به جرم داشتن آن می تواند به سالها زندان محکوم شود. روزی نه چندان دور فرزندان ما با شگفتی و هراس تاریخ این روزها را خواهند خواند. روزهایی که زنان باید موی خود را چون ابزار آشکار جرم پنهان می کردند. تاریخی گروتِسک که برای آنها باور نکردنی خواهد بود ولی رخ داده است. چون همیشه تاریخ، نسل‌هایی و جانهای شجاعی بهای ساده ترین اصول منطقی و انسانی را می پردازند تا آزادی به آگاهیِ اخلاقی نسل‌های بعد بدل شود. تا آنچه از ابتدا نیز بدیهی بود پذیرفته شود.

آنچه بر سپیده می رود عدالت نیست،
این حق زنان و دختران ایران نیست.
این حق من و شما، زن یا مرد ایرانی نیست
این توحش غیرقابل باور، حق ایران نیست ...

لوترکینگ زمانی در پاسخ به کسانی که به او گفته بودند، زمان مناسب برای آگاهی اجتماعی و از میان برداشتن تبعیض نژادی هنوز فرا نرسیده است، در یکی از سخنرانی های خود گفت:
زمان درست، همیشه تنها زمانی برای انجام دادن کارِ درست است! و زمان انجام دادن آنچه درست است، همین لحظه و هر لحظه زندگی و تاریخ ماست!