شما نمی توانید صاحب ایران شوید.
تنها می توانید به ایران تعلق پیدا کنید.

پیش از شما نتوانستند و پس از شما هم نخواهند توانست ایران را از آن خود سازند، زیرا اساسا ایران تنها این خاک نیست که رنجور سم اسبان شماست.

ایران از آنِ قافیة بن مسلم و چغتای و هولاکو و طغرل بود و یا مردمی که زاده این خاک و فرهنگ بودند و فرزندانشان چون پورسینا و سهروردی و فردوسی؟

ایران سرزمینی در قلمرو ذهنی ایرانیان است و فرهنگی که هر ایرانی در طول تاریخ از آن پاسداری کرده است. این گنگ دژ گاهی از آسمان اندیشه بر خاک زمین فرود می آید ولی جایگاه بلند آن ذهن ایرانیان است؛ و این جغرافیا بسی گسترده تر از خاک و جغرافیایی است که شما می شناسید.

سنگر فتح نشدنی مقاومت این مردم آنجاست.
بسیار کشتند و سوزاندند و کوچاندند و باز فتح نشد و نمی شود. شما اگر به آن تعلق نیابید در نهایت تنها حاکمانی موقت بر این خاک باقی خواهید ماند.
شما می روید و ایران خواهد ماند.

آیدین آرتا