شاید نزدیک ترین تجربه به اینکه با عشق از ما مراقبت شود ، این باشد که با عشق از دیگران مراقبت کنیم. ما بارها در زندگی ناچاریم که بایستیم و با ترسهای خود مواجه شویم و پیری و ناتوانی پایانی این دوره از زندگی، دشوارترین مرحله مواجهه با این ترسهاست. فرصت مراقبت از دیگری و خود مورد مراقبت قرار گرفتن، برای هر دو سوی این تجربه فرصتی یگانه است برای امکان تجربه روح انسانی و چرخه مرگ و زندگی.حقیقت این است که هر دوسوی این تجربه آماده اند تا تنهاترین رنجهای زندگی را حتی با تمام قدرت تراژیک و خرد کننده آن به تجربه ای برای پیوستگی ، عشق و رشد روح انسانی بدل سازند.

آیدین آرتا