سفر قهرمانی ما که در مرکز ناخودآگاه جمعی و درک ما از فرایند تکامل کهن الگوهای فردی قرار دارد، بیش از هر زمان دیگری در طول تاریخ دشوار به نظر می رسد ؛ زیرا نه فقط همه ما به طور روز افزونی ، متوسط بودن و شبیه دیگران بودن را می پذیریم، بلکه در برابر ما هم توده ای عظیم و بی شکل از جمعی قرار دارد که از فردیت ما بسیار نیرومند تر است و چنین است که اغلب ما سرانجام به حس ناتوانی خود تسلیم می شویم.

در اسطوره سفر قهرمانی آنچه رخ می دهد این است که فرد به دنیای ناشناخته ورود می کند و با غلبه بر مشکلات عظیمی که پیش روی اوست به قهرمان بدل می شود و به سوی مردم خود بازمی گردد تا آنها را در رشد و دستاورد قهرمانی خود شریک سازد ولی در دنیای مدرن نه تنها یافتن یک نفرهایی که همچنان به سفر قهرمانی باور داشته باشند به شکل فزاینده ای دشوارتر می شود بلکه گسترش قبیله به توده های بی شکل میلیونی شهرهای بزرگ، بازگشت و پذیرش فرد به عنوان قهرمان را بیش از پیش با دشواری مواجه ساخته است.

آیدین آرتا