قهرمانی حقیقی ارنست بکر در هیچ توهمی زندگی نمی کند. او کوچکی خود و عظمت جهان و دهشت و تراژدی زندگی را با تمام وجود درک می کند. نه به دنبال نام است و نه به دنبال رستگاری و جاودانگی. او با درکی عمیق از هیچ بودن خود در برابر هستی دست به انتخاب می زند و این انتخاب یادآور اساسی ترین ایده های شاکتادیوا از بنیانگذاران ماهایانا بودیسم (شکل متاخر بودیسم که در تبت رشد یافته است) است. ایده ای که بر اساس آن حقیقت بنیادین وجود انسانی تهی بودن است.
زندگی آگاهی نیافته به تهی بودن نمی رسد زیرا با ترس احاطه شده است و در مرکز این ترس ذهنی مغشوش و وابسته به آنچه پایدار نیست قرار دارد.

لینک یوتیوب:
https://youtu.be/g7Hh23niy8s