نگاهی به زندگی ویلیام گریسون

نگاهی به زندگی ویلیام گریسون
بنیان گذار جنبش لغو برده داری در امریکا
آیدین آرتا

بیست و چهارم می سالروز درگذشت ویلیام گریسون مبارز شجاع آزادی است. جنبش لغو برده داری در نظر بیشتر مردمان با نام ابراهام لینکلن پیوند خورده است، ولی حقیقت این است که لینکلن تمام کننده سیاسی جنبشی بود که پیش از او توسط مردان و زنان شجاعی چون ویلیام گریسون آغاز شده بود.

هرچند بسیاری پیش از گریسون چون تامس پین برده داری را محکوم کرده بودند ولی هیچ کس پیش از او جنبشی تمام عیار را علیه برده داری سازمان دهی نکرده بود و این تجارت اهریمنی را به چالش نکشیده بود. می توان او را اولین کسی دانست که جنبشی تمام عیار را برای نابودی برده داری آغاز کرد و از همین رو او را بنیان گذار جنبش اجتماعی لغو برده داری در ایالات متحده می دانند.

او در مبارزه خود برای آزادی نه تنها از حقوق سیاهان بلکه از حقوق برابر زنان ، بومیان امریکا و مهاجران چینی که تحت تعقیب بودند با شهامت دفاع کرد.

ویلیام گریسون از اتاقی محقر و با دستانی خالی در حالی که بیست و شش سال بیشتر نداشت برای نخستین بار روزنامه ای را در سال 1830 منتشر کرد با نام "لیبریتور/ رهایی بخش" با این شعار در زیر عنوان این روزنامه که "وطن من زمین، و همه مردمان برادران منند"! گریسون تنها نویسنده این روزنامه بود و در دو سال اول تعداد مشترکان او از چهارصد نفر فراتر نرفت ولی نه بی پولی ، نه بی خواننده ماندن ، نه تمسخرها و نه حتی تهدیدها خللی در عزم و تعهد ویلیام گریسون در تعقیب اهدافش ایجاد نکرد.

او 7 سال بعد و با وجود تمام خطرات و تهدیدها و تنهایی خود در راهی که برگزیده بود، جامعه ضد برده داری نیوانگلند را راه اندازی کرد و در جمع بسیار اندک یاران و هم فکرانش گفت: "هرگز از اندک بودن در راه حقیقت نترسید. پیروزی هیچ جنبش اخلاقی هرگز ارتباطی با تعداد پیروانش نداشته است"

در آغاز مبارزه گریسون ایده محبوب و اساسی میان مخالفان برده داری اصلاحات و لغو تدریجی برده داری بود ولی او با قدرت از لغو بی شرط و شروط و آنی برده داری سخن گفت و دفاع کرد. او در اولین سرمقاله خود نگاشت ""من دوستدار اصلاحات ام ولی آنچه به نام لغو تدریجی برده داری پیش روی ماست اصلاحات نیست. چیزی است که یک شیطان را از میان بر می دارد و هزاران اهریمن دیگر خلق خواهد کرد"

او در روزگاری این نهضت را آغاز کرد که کلیسا هنوز از مخالفت با برده داری سرباز می زد و حتی اجازه نمی داد کشیشان علیه آن صحبت کنند. بسیاری از ایالتها چاپ مطالب مرتبط با لغو برده داری را ممنوع کرده بودند. در چنین شرایطی نوشته ها و سخنرانی های صریح ویلیام گریسون در مخالفت با برداری سبب شد تا قانونگذاران ایالت جورجیانا پنج هزار دلار جایزه برای کسی تعیین کنندکه او را برای محاکمه و مجازات به این ایالت تحویل دهد، و برده داران میسیسیپی بیست هزار دلار برای کسی مقرر داشتند که بتواند ویلیام گریسون را به آنها تحویل دهد و مردم خشمگین طرفدار برداره داری در برابر خانه او به نشان تهدید چوبه دار برپا کردند.

در بوستون جمعیت خشمگین طرفدار برده داری به جلسه ای که گریسون در آن برای جمعیت زنان مخالف برده داری سخنرانی می کرد هجوم بردند و طنابی به گردن و کمرش بستند و او در خیابانها کشیدند و قصدشان مجازات مرگ با قیر و پوشاندن جسد قیر اندود با پر بود، اگر که شهردار شهر مداخله نکرده و جمعی از مردم نجاتش نداده بودند!

ولی هیچ یک از اینها باعث نشد او حتی یک قدم از آرمان خود عقب نشینی کند. او در مقابل تمام این تهدیدها در روزنامه خود نگاشت که : " چه زنده باشم تا شاهد نابودی برده داری باشم و یانه، ایمان دارم که در تمام این سالها هیچ جیز نخواسته ام مگر انکه به روشنی مبتنی بر عدالت و انسانیت بوده است. امروز یا فردا، اگر به یاد آورده شوم، ایمان دارم که در برابر هموطنانم سربلند خواهم ایستاد. برادران من در راه این حقیقت آن قدر محکم باشید تا تمام سرکوبگران جنوبی ، تمام سلاخان آنها و تمام آنها که در شمال جنایات آنها را توجیه می کنند از ایمان شما بر خود بلرزند. ایمان خود را حفظ کنید و هشیار بمانید و خستگی ناپذیر در نبردمان تا شکستن آخرین یوغ بر گردن آزادی و تا رهایی آخرین انسانی که آزادی او را دزدیده اند. شعار تغییر ناپذیر ما این است: هیچ مصالحه ای با برده داری نیست و هرگز اتحادی با برده داران نخواهیم داشت."