کودکی و کودک بودگی

کودکی و کودک بودگی
آیدین آرتا

دسترسی اسلایدها/ اینستاگرام
https://www.instagram.com/p/CzpblC9S2iQ/

نوشته زیبای دکتر مصطفی مهرآیین در ستایش کودکی و کودک بودگی در من این شور را انگیخت که این بزم عاشقانه را مسلسل سازم. سخنی است از جبران خلیل جبران در کتاب "آیینه های روح" که شاید باید نیایش روز و شب هر جوینده دانش و آگاهی باشد:
(من را از دانشی که ناتوان از گریستن ، فلسفه ای که ناتوان از خندیدن و عظمتی که نا توان از سرفرود آوردن در برابر کودکان است بازگیر!)

این قلب رقیق کودکان است که چشمانشان را پیوسته در حوالی باران نگاه می دارد، و چنین است ذهن اندیشمندی که از قلب کودکی دور نیست! شاید هیچ چیز را در جهان جادویی تر و شفابخش تر از خنده کودکان برای روح انسانی نتوان یافت و فلسفه چنین اندیشمندی هرگز از شور زندگی و خنده پرشور کودکی دور نیست و تنها چنین اندیشه ای است که می تواند در برابر شکوه کودکی سرفرود آورد و من از همین روست که مهرآیین و اندیشه او را دوست دارم.

سخنی است از بودا با این مضمون که "قلب یک کودک ذهن یک بوداست" . ذهن  یک بودا ذهنی به آگاهی رسیده است. پرسش این است که چگونه ذهنی سرشار از نور آگاهی همسان قلب یک کودک است؟ کدام ویژگیها در قلب یک کودک است که راه روشن بینی نیز از همان ویژگیها می گذرد؟

قلب کودک آلوده به غبار قضاوت نیست. خالی از ترسهای آموخته شده و بدبینی ها و حسابگری های بزرگسالی است. سرشار از عشق به نو شدن و غرق شدن در حیرت و شگفتی جهان است. قلب یک کودک خودانگیخته است، در هدف دستیابی به چیزی نیست ولی سرشار از شادی و عشقی بی تکلف و لبریز از شور زندگی است.

کودکی سرزمینی است میان آسمان و زمین . در چشمان کودک برق آسمان می درخشد ولی پیکرش هنوز غبار زمین نگرفته است.  بزرگترین ویژگی کودکی نه ناآگاهی است و نه حتی معصومیت کودکان. بزرگترین ویژگی کودکی صادقانه زیستن "خویشتن منحصر به فرد" خویش است.

و چنین است ذهنی که به روشن بینی رسیده است! خالی از قضاوت، ترسهای آموخته شده و مرزهایی که این ترسها ترسیم می کنند. پیوسته تهی از بار دانستگی ولی سرشار از عشق به جادوی دانستن. دانستنی که با قلب زندگی و همین زندگی این جهانی پیوند خورده است. جادوی کودکان در بطن همین جهان جاری است همانگونه که ذهنی به روشنایی رسیده چنین است.

۱- ادامه ... 👇