هرگاه در فلسفه از شور تعالی سخن گفته می‌شود و یا آن را احساس می‌کنیم، به جهان افلاطونی و جهان متعالی و سرزمین ازلی و ابدی فرزانش جاودان وارد می شویم.
حقیقتی که نه تنها در جهان وجود دارد بلکه در درون ما هم هست. خویشتن خویش ما و آن چیزی که می توانیم به آن بدل شویم بذر تعالی ماست .
نوری است که هر انسانی در درون خویش می تواند آن را حس کند. این الوهیت فردیت انسان است؛ آن فردیتی که باید به آن تحقق ببخشیم.

آیدین آرتا