فرزندان شما از آن شما نیستند ، آنها دختران و پسران زندگی اند.

آنها از طریق شما به دنیا گام نهاده اند ، نه از شما . وهر چند با شما هستند ، به شما تعلق ندارند.

شما شاید بتوانید عشقتان را به آنها بدهید ، ولی فکرتان را نمی توانید . زیرا آنها افکار خودشان را دارند .

شما شاید بتوانید برای جسمهای آنها مسکن فراهم آورید ، ولی نه برای روح آنها . زیرا روح آنها در خانه فردا مسکن دارد ، فردایی که شما قادر نیستید آن را ببینید. حتی در رویاهایتان .

شاید شما تلاش کنید که مثل آنها شوید ، ولی از آنها نخواهید که مثل شما شوند. زیرا زندگی به عقب باز نمی گردد و با دیروز سرو کار ندارد شما کمان هستید و فرزندانتان تیرهای زندگی اند ، که از این کمان پرتاب می شوند .

جبران خلیل جبران