در صحنه ای از فیلم زیبای مربی کارتر (2005) Coach Carter تیمو کروز Timo Cruz مونولوگی زیبا دارد در رابطه با گریز ما انسانها از آزادی و قدرت درونی خود!

اصل این مونولوگ خود سخنی است از مری آن ویلیامسون Marianne Williamson نویسنده معاصر که منبع اصلی سخن او نیز ابراهام مازلو (Abraham Maslow) روانشناس برجسته قرن بیستم و نظریه ای است که او از آن با عنوان مشکل یونس (The Jonah Complex) نام می برد.

مازلو در این نظریه با اشاره به داستان یونس نبی از این کهن الگو برای طرح مسئله "هراس ما انسانها از آزادی و پذیرش مسئولیت قدرت خود " بهره می گیرد که در متن کوتاهی در ادامه به آن پرداخته ام.

ترجمه ضمنی این مونولوگ و سخن ویلیامسون را نیز در زیر می توانید بیابید:

بزگترین هراس ما ناتوانی و عدم کفایت ما نیست. بزرگترین هراس ما این است که ما فراتر از هر ارزیابی قدرتمندیم. این نور و نه تاریکی درون است که بزرگترین هراس ماست. کوچک کردن خود در نقشی که در زندگی برعهده داری خدمتی به جهان نخواهد بود. هیچ چیز ارزشمندی در رابطه با کوچک کردن خود و حقارت تنها برای اینکه بقیه مردم کنار تو احساس آسودگی کنند وجود ندارد. تمام ما باید که بدرخشیم همانگونه که کودکان می درخشند. ما متولد شده ایم تا تجسمی باشیم از شکوه خداوندی که در درون هریک از ماست. این نور تنها در بعضی از ما نیست. در تمام ماست و ما ناخوداگاه با درخشش خود به دیگران نیز اجازه خواهیم داد که با نور خود بدرخشند. آنگاه که از هراس خود آزاد شویم، حضور ما خودبخود دیگران را نیز آزاد خواهد کرد.

Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure. It is our light, not our darkness that most frightens us. Your playing small does not serve the world. There is nothing enlightened about shrinking so that other people will not feel insecure around you. We are all meant to shine, as children do. We were born to make manifest the glory of God that is within us. It is not just in some of us; it is in everyone and as we let our own light shine, we unconsciously give others permission to do the same. As we are liberated from our own fear, our presence automatically liberates others.