در دفاع از شعر در برابر فلسفه
(تاملی بر امکان فلسفه شاعرانه)
بخش اول
از افلاطون تا هایدگر (جستجوی اتحاد میان حقیقت و زبان)
دکتر آیدین آرتا

لینک دسترسی یوتیوب:
https://youtu.be/HsAVQ5HZ7I4

۱) بخش اول: بررسی مختصری از تاریخ تعامل شعر و فلسفه با تمرکز بر سقراط، افلاطون و ارسطو و سپس آغاز درکی جدید از امکانات هنر و ادبیات و به ویژه شعر که با شوپنهاور آغاز می شود ، با نیچه امکانات خود را آشکار می سازد و توسط سنت ادبی فلسفه اگزیستسیال حضور خود را در فلسفه تثبیت می کند. در این میان هایدگر و به ویژه هایدگر متاخر نقشی ویژه در بررسی فلسفی نقش شعر در فلسفه دارد. پس از هایدگر فلاسفه بسیاری به این موضوع پرداختند که در این بخش به محدودی از آنها چون آلن بدیو ، ژیل دلوز و مرلوپونتی پرداخته می شود.