چند روز دیگر روز هشتم مارس و روز جهانی زن است.

روح زنانه جهان همچنان در زنجیر است و تا این روح آزاد نشود زنان، کودکان و مردان در این جهان از رنج تاریخی خود رها نخواهند شد.

بخش پایانی سمینار کهن الگوی زنانگی مقدس و مادر آرمانی به این رنج تاریخی اختصاص دارد که در زیر لینک دسترسی به این سمینار را می توانید مشاهده کنید.

نمادی در روانشناسی کیمیاگری Alchemical Psychology وجود دارد با نام "آنیما در زنجیر" و یا روح در تنهایی Anima Solo که دلالت دارد بر در بند بودن روح انسانی. در بند بودن در یک شغل، روش زندگی، ایدئولوژی، نگاهی یکسویه، رابطه ای مخرب و یا احساسی منفی که روح ما را به اسارت گرفته است. فرایند روانشناسی کیمیاگری را می توان رها ساختن روح از زنجیر با دستیابی به سنگ فلاسفه Philosopher’s stone دانست.

بسیاری زنان می اندیشند که در حال پیشرفت در جهان امروزاند، ولی حقیقت این است که این قدرت ظاهری زنانه همچنان با دستان نامرئی مردانگی به حرکت در می آید و در جهانی که روح سخت مردانه بر تمامیت تمدن آن غالب است پیشرفت زن چیزی جز پذیرش بیشتر غلبه مردانگی بر روح و روش زندگی او در پارادایمی مردانه نیست و از همین روست که حتی زن موفق در جهان امروز غمگین است و روح خود را همچنان در زنجیر می یابد.

سرکوب روح زنانه و انکار آن ، خشمی عمیق را در بخشهای تاریک روح ما پرورش می دهد. سایه ای که تنها قدرت را می جوید و شکلی از جنبش زنانه را پدید می آورد که خود بر روشهای پدرسالارانه و ارزشهای مردانه ناتوازن متکی است.

مدوزا بار دیگر بیدار شده است تا با خشم خود هر امکان قهرمانانه متفاوتی در روح را بی حرکت کند. در تصویری دیگر و متفاوت برای قرنها زنان تجسمی از "زیبای خفته" بوده اند. تصویری جاودانه از زیبایی به خواب رفته. امکانی که تحقق نمی یابد و زیبایی که در حقیقت زندگی جهان حضور نمی یابد. بخش پایانی سمینار هفتم تاملی است بر راه سومی که می تواند تحقق آزاد و نیرومند.

آیدین آرتا