چند کلمه در رابطه با موج جدید اخراج استادان دانشگاه
آیدین آرتا

آزادی همیشه آزادی آن کسی است که متفاوت فکر می کند، و تضمین این حق که بتواند آنچه را که اهل سیاست نمی خواهند بشنوند به آنها بگوید.

همه نادانی، کوته فکری و ابتذالی را که حاکمیت سیاسی امروز ایران نمایندگی می کند، بخشی از سایه جمعی و تاریخی ماست که به مرور به آگاهی تاریخی ما بدل می شود، برای اینکه به یاد بسپاریم هرگز این تاریخ تاریک را تکرار نکنیم.

از چامسکی و هوارد زین تا طارق علی و کورنل وست دانشگاه و فضای دانشگاهی و فرهنگی غرب همیشه شاهد اندیشمندانی بوده که مخالف آشکار و سرسخت سیاست‌های غرب بوده اند.

زیرا با تمام نقدهایی که می توان به جهان غرب داشت، این سخن بنیامین فرانکلین مغز اندیشمند استقلال ايالات متحده در قلب رویکرد سیاست به فضای دانشگاهی نشسته است که بدون آزادی اندیشه ناممکن است چیزی به نام "خرد" در یک جامعه پدید آید.

می خواهند با اجرای طرحی با عنوان کانکت بیش از صدهزار دانشجوی ایرانی را که مهاجرت کرده اند به ایران بازگردانند ولی ناتوان از اندیشیدن به دلیل مهاجرت بیش از شش میلیون ایرانی در چهل سال اخیر از ایران هستند.

هیچ حکومتی با دیوار کشیدن میان مردم خود پیروز نمی شود. یک ملت تنها با تمامیت متحد و همدل خود به پیروزی خواهد رسید. در جهان به هم پیوسته امروز مهاجرت لزوما امری منفی نیست و حتی می تواند پلی باشد میان جهان و ایران امروز. مهاجرت به خودی خود دیوار میان مهاجران وسرزمینشان نیست اگر که پیشتر دیواری برای آنها در داخل نساخته بودید.

جان استوارت میل زمانی نوشت:
حکومتی که تلاش می کند تا فردیت مستقل مردمانش را خرد کند تا تنها شبیه خواستهای حاکمیت خود شوند خیلی زود از تاریخ خواهد آموخت که هیچ عظمتی با فردیت خرد شده و جامعه متلاشی شده حاصل نخواهد شد.