بسیاری از ما به ویژه وقتی بسیار جوانیم فکر می کنیم که می دانیم چه کسی هستیم و چه از زندگی می خواهیم. ولی زمان می گذرد و در گذر سالها آنچه که از زندگی می خواهیم به مرور تغییر می کند و در می یابیم که هرگز هیچ یک از ما در زندگی به یکباره در نمی یابیم که چه کسی هستیم و از زندگی چه می خواهیم.

ما در گذر سالهای زندگی تکه های پراکنده و گم شده وجود خود را در تجربه های تلخ و شیرین زندگی و در دیگرانی که دوستشان می داریم کشف می کنیم و باز می یابیم و با هر عشق و جدایی، با هر پیروزی و شکست و با هر رنج و اندوه و از زمین برخاستن و با هر آنچه که در سالهای عمر می آموزیم و با همه آنچه که در سالهای عمر از خود می زداییم به آرامی و به تدریج تمامیت خود را بیشتر تجربه می کنیم و کامل تر می شویم.