از گوته کلامی است با این مضمون که " با انسانها آنگونه که هستند رفتار کن تا آنگونه که هستند باقی بمانند. با انسانها آنگونه رفتار کن که می توانند و باید باشند تا به آن بدل شوند که می توانند و باید باشند." و من این کلام ژرف را اینگونه تاویل می کنم که با تمام انسانها بر اساس نور نهایی وجودشان رفتار کن زیرا خویشتن خویش آنان چیزی جز خویشتن خویش خود تو نیست. به به چیزی عمیق تر از آن منی که می شناسند و به تو عرضه می کنند بنگر و در عمق آن چیزی ارزشمند را خواهی یافت که سوی عمل خود را آن قرار بده. مهربان بودن دیدن این نور و پاسداری از این نور در وجود خویشتن و دیگر انسانهاست.
هر زمان که ما مهربانی ، شهامت و خرد را برمی گزینیم در جهان اطراف ما نور عشق، شهامت و دانایی نیروی بیشتری می یابند و موجهای هر مهربانی کوچک ما به دوردست هایی می رود که آن را نیم بینیم ولی می تواند بارها و بارها قدرتمندتر نیکی را در جهان باززایش ببخشد.
آیدین ارتا