‏از ۲۰ اسفند ۱۴۰۲ تا همین امروز بارها برای سپیده ابلاغیه فرستاده شده و یا او را تلفنی احضار کرده اند، و هر بار سامان برادر سپیده و یا پناهی‌پور(وکیل پرونده) تلاش کرده اند با مراجعه به اجرای احکام بتوانند اجرای حکم را عقب بیندازند. تا وقت بخرند بلکه دیوان عالی رای به تبرئه‌ی پرونده‌ی دوم سپیده بدهد تا حبس تعلیقی پرونده‌ی اول به اجرا درنیاد. دیوان حبس را سرانجام به جریمه تبدیل کرد اما چون عنوان اتهامی عوض نشد حبس تعلیقی به اجرا در خواهد آمد. دیروز از اجرای احکام تماس گرفتند و سپیده باید شنبه ۶ مرداد خود را به زندان اوین معرفی کند.

سپیده بر سر در صفحه اجتماعی خود نوشته است:
"پایبندی به حقیقت و مسئولیت شخصی نجات دهنده است"

او همین باور را زندگی کرده است، و حقیقت، امروز برای او بی‌گناهی ‌و پایبندی به مسئولیت شخصی برای ما، اعتراض به این بی عدالتی است! این حداقل کاری است که هر یک از ما می توانیم برای نه تنها سپیده که برای تمامیت جامعه خود و آینده آن و فرزندانمان انجام دهیم.

اگر باور داریم که چیزی باید عوض شود، و اگر باور داریم حق زنان و دختران این سرزمین بی احترامی و برخورد خشونت بار در سطح خیابان‌ها و اتوبوس و مترو نیست، سپیده نمادی برای اعتراض همه ما به این روند است‌. زندانی کردن او برای حکمی که پیشتر تعلیق شده این پیام به جامعه است که این اعتراض به رسمیت شناخته نمی شود. وظیفه جامعه در چنین شرایطی دادخواهی است.

سکوت، وقتی می توانیم با نوشتن و بازنشر اعتراض، عدم رضایت خود از چنین حکمی را نشان دهیم، چیزی جز رضایت و پذیرش این حکم ناعادلانه و شرایط دردناک حاکم بر جامعه نیست.

من آیدین آرتا به عنوان یک ایرانی به این حکم معترضم. جای سپیده رشنو قطعا زندان نیست. جوانان اندیشمندی چون سپیده سرمایه های آینده این سرزمین اند و سرزمین آنها، پهنه آزادی شریفی است که پیشگام تحقق آن هستند.

سپیده رشنو را زندانی نکنید.