این تفألی بود که شب یلدای امسال به حافظ زدم و با شما به اشتراک گذاشتم و دریغ که آن نقش غم بر جانمان نقش بست. حافظ گفت شراب خواه به تسلای درد و یا شاید به رسم مستان. آن غم رسید و باشد که مداوای مقرر نیز فرا رسد. می دانم که راهی که این مردم برگزیده اند راه رهایی و بیداری است. راه ایران است و از آن سرنخواهیم کشید.