انسانی که از آزادی می گریزد آن شخصیتی را که فرهنگ و جامعه به او می بخشد به تمامی می پذیرد و به یکی مانند همه دیگران تبدیل می شود و با نبودن فاصله میان "من" و آن دیگران در دنیای خارج مرهمی می یابد بر حس تنهایی خود.
 انسانی که آزادی و شخصیت فردی خود را از دست دهد سرانجام به ماشینی از میلیونها ماشین دیگر بدل می شود که احساس تنهایی نمی کنند ولی بهایی که برای رهایی از اضطراب تنهایی می پردازند بسیار سنگین است. این بها ، نابودی "خود" است.

"اریک فروم"