اندیشیده می شوم، پس هستم!

اندیشیده می شوم، پس هستم!

گفته می شود که آنچه ما انجام می دهیم در نهایت با هدف برآورده سازی نیاز عمیق "جلب توجه" دیگران صورت می پذیرد و تنها با پذیرش این نیاز در خود است که می توانیم کمتر در بند آن گرفتار آییم و ناآگاهانه بدان قدرت بخشیم.
نه اینکه این سخن نادرست است ولی به باور من چیزی بزرگتر در پس این نیاز قرار دارد که به هدف زیستن و زندگی ما پیوسته است.
برکلی فیلسوف ایده آلیست قرن هفدهم عبارت بسیار زیبایی دارد در برابر "می اندیشم پس هستم" دکارت با این مضمون که:

To be is to be perceived

ما بودن خویش را از جریان یافتن در جان دیگران ادراک می کنیم و درک زیبایی آن شکلی از اعتلا و درک عمیق عبارتی چون "نیاز به جلب توجه دیگران" است. اگر فردا تمام انسانها از این کره خاکی ناپدید گردند و من تنها باقی مانده زمین باشم معنای زندگی و مرگ به یکباره در زندگی و آنچه انجام می دهم دگرگون خواهد شد.

آنچه که ما بدان نیاز داریم تبلور خویشتن در جهان و ادراک شدن است ولی در نهایت ما تنها آنچیزی را می توانیم در جهان جاری سازیم و به دیگران ببخشیم که در وجود خویش تحقق بخشیده باشیم و "جلب توجه" تنها معطوف به سطح نقاب و پوسته حیات انسانی ما باقی می ماند.

نیازی به زیبایی پیوستگی و تحقق خویشتن و درک خویشتن از ادراک شدن را می توان به تمامی به "جلب توجه" فروکاست همانگونه که کم نیستند فلاسفه و روانشناسانی که عشق را تنها به غرائز و نیاز جنسی فرو می کاهند و یا تمامیت انسان را به سوی فرودین هستی و پوسته انسانی او، ولی ما در نهایت در انتخاب تفسیر خود از هستی آزادیم که انتخاب کنیم.

در بخشی از فیلم زیبای Cloud Atlas سونمی بانوی پیامبر و از بردگی رهیده فیلم خطاب به مردمان عبارات زیر را با تکرار جمله جرج برکلی بیان می کند:

To be is to be perceived.

And so to know thyself is only possible through the eyes of the other.

The nature of our immortal lives is in the consequences of our words and deeds that go on apportioning themselves throughout all time.

“Our lives are not our own. From womb to tomb, we are bound to others, past and present. And by each crime and every kindness, we birth our future.”

بودن به معنای ادراک شدن است و شناخت خود تنها از دریچه نگاه دیگری امکان پذیر می گردد.

طبیعت زندگی جاودانه ما نیز تنها در نتایج سخنان و اعمال ما که در طول تاریخ به خود تحقق می بخشند معنا خواهد یافت.

زندگی ما تنها از آن ما نیست. از لحظه تولد تا مرگ ما با دیگران پیوسته ایم، در گذشته خود و در آینده ای که هنوز فرا نرسیده است و با هر عمل اهریمنی و با هر نیکی در جهان به آینده خود تولد می بخشیم.

آیدین آرتا