ادامه (بخش ششم /6 از نوشته ویروس کورونا، حقایقی که باید بدانیم و آنچه توان انجام آن را داریم)

حقیقت این است که به احتمال زیاد بیشتر ما در ماههای آینده به این ویروس مبتلا خواهیم شد و بیشتر ما نجات خواهیم یافت. اتفاقات تلخی پیش روی ما خواهد بود که حتی تصور ان پیش از وقوع دشوار خواهد بود ولی ما باید در کنار هم و آماده به این طوفان گام بگذاریم.

در روزهای گذشته شبکه های اجتماعی مملو از حملات ما به یکدیگر بوده است. از حمله به دکتر و پرستار تا به کسی که بیمار است و حتی بر اثر بیماری جان سپرده است. چندین بیمارستان مورد هجوم قرار گرفته اند و دستورالعملهای خود ساخته پیشگیری از بیماری همه جا یافت می شود.

ممکن است ایرادهای بسیاری در جای جای جامعه ما وجود داشته باشد ولی در چنین لحظه ای راه مقابله با این کاستی ها و ضعفها، نابود ساختن تنها ساختارهای باقی مانده اجتماعی نیست. نیرویی که ما به یکدیگر در این مبارزه می بخشیم به ما امکان غلبه بر تهدید پیش رو را خواهد بخشید.

بخش بزرگی از ساختار اداری کشور کسی جز من و شما نیست. من هم چون بسیاری از شما این آرزو را داشتم که بر مدیریت ایران ما خرد و دوراندیشی یبشتری حاکم بود ولی گزینه ای نیز جز آغاز ایجاد این خرد و دوراندیشی از فرد فرد من و شما نمی بینم. گسترش اضطراب اجتماعی با اخبار نادرست با هر انگیزه ای و یا خود را از دیگران و سرنوشت آنها جدا دیدن در چنین شرایطی و حمله به یکدیگر نه خرد است و نه دور اندیشی و همین است که از ما آغاز می شود و در سطحی بزرگتر در اداره جامعه نیز خود را به شکل بحرانی کامل در مدیریت نمایش می دهد.

در این لحظه هیچ یک از ما راهی برای خروج از این بحران نمی شناسیم. حادثه ای مهیب در سطح اجتماعی به ما گام به گام نزدیک تر می شود. هیچ نوشته ای نمی تواند هیچ جا دستورالعملی اجرایی برای خروج از شرایط پیچیده حاضر به ما ارائه کند ولی قانونی کلی وجود دارد با این مفهوم که : " هرگاه شرایط پیچیده و سرشار از آشوب و خطر است پرسیدن این سوال که ما در این لحظه چه باید کنیم؟ پرسشی غلط است زیرا پرسش درست در چنین لحظه ای این است که در این لحظه چه کاری است که ما مشغول انجام آنیم و در قلب خود می دانیم که نادرست است و به انجام آن ادامه می دهیم؟ آن را باید پیدا کنیم و متوقف کنیم. زیرا در شرایط پیچیده هرگامی که به سوی پیچیدگی و آشوب بیشتر بر نمی داریم گامی به سوی راه حل بحران است"

در سطح فردی سوالی که هر یک از ما باید به آن پاسخ دهیم این است که چه کاری را در این شرایط انجام می دهیم که خود در قلب خود می دانیم اشتباه و نادرست است و کمکی به گشودن گره ای از بحران اجتماعی نمی کند باید آن را متوقف کنیم. اگر همه ما چنین کنیم راستی، خود راه خروج را به ما نشان خواهد داد.

دکتر آیدین آرتا
فوریه 2020