ادامه (بخش دوم /2 از نوشته ویروس کورونا، حقایقی که باید بدانیم و آنچه توان انجام آن را داریم )
این در حالی است که یک نماینده مجلس از مرگ بیش از 50 نفر در قم خبر داده است و گسترش بیماری به شهرهای مختلف ایران گزارش شده است. داشتن درکی دقیق از وضعیت و شدت بیماری در ایران بسیار دشوار است زیرا تفاوت های آماری وضعیتی مبهم را پدید آورده است که تفسیر آمار را دشوار می سازد. ولی حتی پذیرش آمار رسمی ارائه شده نیز تنها به دو نتیجه ممکن می رسد:

1) تعداد موارد موجود ولی تشخیص داده نشده بسیار بیشتر از تعداد تایید شده رسمی هستند که اگر آن را با متوسط جهانی بسنجیم به معنای آن است که حداقل نزدیک به هزار مورد تشخیص داده نشده و در شرایط واقع بینانه هزاران مبتلای تشخیص داده نشده در جامعه وجود دارد که هر یک در فاصله ای کمتر از دومتر با دیگران می توانند منشا انتقال جدید باشند که این به معنای سرعت گسترشی بسیار سریع خواهد بود. هر بار که یک نفر تست می دهد و تست او مثبت می شود ، این سوال بزرگ در برابر ما قرار می گیرد که چند نفر دیگر مثل این یک نفر در خیابانهای شهرها بدون تشخیص قدم می زنند زیرا تعداد ناقلان بیماری با علامتهای نه چندان شدید بسیار بیشتر از موارد تشخیص داده شده است.

2) امکانات خدمات درمانی در ایران در فاصله ای بسیار معنادار با متوسط جهانی قرار دارد که این نیز مورد شگفتی نیست زیرا به نظر می رسد که در کنترل آسیبهای ناشی از حوادث مدیریت ما در تمامی حوزه ها نیازمند بازبینی جدی است زیرا به طور مثال تعداد مرگ بر اثر تصادفات رانندگی در انگلستان 3 از صدهزار است و در ایران 28 و این تفاوت ده برابری تلفات در هر حادثه ای به نظر می رسد در همه موارد از سیل و زلزله و تصادف تا بیماری قابل مشاهده است.

یکی از بزرگترین خطرات برای هر جامعه ای در شرایط بحران اطلاعات غلط از سوی مدیران بحران در جامعه است و متاسفانه این اتفاق در ایران تا آن اندازه تکرار شده است که به اعتماد و همبستگی ملی و همکاری مردم و مدیران اجتماعی در مواقع بحران آسیبی جدی وارد ساخته است.

در مورد ویروس کورونا حقیقت تلخ پیش رو این است که احتمال این که ایران خیلی زود با وضعیتی اپیدمیک و کنترل نشده مواجه شود به احتمالی پیش بینی پذیر تبدیل شده است. آنچه هر روز روشن تر می شود این است که احتمالا ما قادر به کنترل این بیماری نخواهیم بود و گسترش بیماری صدها هزار نفر را در ایران مبتلا خواهد کرد.

در چنین شرایطی بسیار مهم است که واقع بینانه به درکی درست از شرایط پیش روی خود برسیم. حقیقت بزرگتر این است که احتمالا نه ایران بلکه جهان نیز در کنترل این بیماری با چالشهای بسیار جدی مواجه خواهد بود.